Skip navigation

:: เริ่มมาคุยกับตัวเองใหม่อีกรอบ หลังจากที่ผมหายไปนาน นานจนทำให้ผมไม่รู้จักตัวเอง !

ช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่นานนี้ มีหลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นตามปกติธรรมชาติ ผมดำเนินชีวิตไปกับส่ิงที่ต้องทำ นอกเหนือจากภาระหน้าที่จากการงานแล้ว ก็ยังมีหน้าที่ของความสัมพันธ์ เช่น การเป็นลูก การเป็นเพื่อน การเป็นแฟน ผมก็แทบจะไม่ได้คิดการใดใหม่ให้กับชีวิตเลย คำถามคือ ที่มันเป็นอยู่มันยำ่แย่เหรอ? วงล้อวัฏจักรมันทำหน้าที่หมุนไปตามหน้าที่ของมันตามปกตินั่นแหละ หากไม่สะดุดซะก่อน ตื่นเช้าอาบน้ำรีบไปทำงาน หาอะไรยัดใส่ปาก เพื่อประทังความหิวก่อนจะพักเที่ยง  เบรคกินข้าวเสร็จก็โทรไปหาแฟน ก่อนจะไปทำงานต่อถึงเย็น นั่งรถกลับบ้าน หาข้าวกิน ทำงานต่อจนดึก โทรหาแฟนก่อนนอน ตื่นเช้า…วัฏจักรเป็นแบบนี้ทุกวัน แต่ปัญหาคือ ผมกำลังมีเรื่องกับเวลา (อีกแล้ว!)

1

ผมมักจะหาเรื่องให้ทุกวันมันไม่ซ้ำกันจนเกินไป ผลก็คือ ผมกลายเป็นไอคอน เรื่องความสายไปแล้ว ผลลัพธ์ไม่ดีนัก แต่ผมก็มักหาข้ออ้างให้ตัวเองอยู่เรื่อยไป ประมาณว่าผมไม่เล่นเวลาทำงาน จะส่วนตัวก็เป็นช่วงนอกเวลางาน และผมพูดตรง พี่วันนี้ขอไปสายหน่อย เมื่อคืนเมา ตื่นสาย ผมรู้ตัวว่ามันก็เป็นเหตุผลที่ไร้เหตุผล และสาระเป็นที่สุด แต่จะหาคำพูดอะไรมาแทนเล่า ก็ในเมื่อความจริงมันเป็นแบบนั้น และผมก็คงไม่สบายใจหากจะต้องโกหกอ้างธรรมชาติ เมื่อสองวันก่อน หัวหน้าพูดเรื่องนี้เป็นเรื่องตลกในวงเหล้า ทั้งวงหัวเราะ

ผมก็หัวเราะ และเศร้า

2

นอกจากเรื่องงานแล้ว เรื่องหน้าที่ของความสัมพันธ์ เป็นเรื่องที่ทำให้วงล้อสะดุดหลายครั้ง ผมมักจะอาสาทำนู่นทำนี่ให้ด้วยใจหวังดี แต่สิ่งที่มันผิดพลาดไปคือ ผมทำหน้าที่นั้นได้ไม่เต็มที่ ไม่เคยพอดี และดีพอ และมันลุกลามกลายเป็นปัญหาเบาะแว้ง ด้วยเหตุที่อีกฝ่ายท้วงมาคือ เรื่องของความเอาใจและเอาใจใส่ ใช่ สองคำนี้ไม่เหมือนกัน ผมเข้าใจดี วันนี้ผมถูกผลักด้วยคำพูดใจความประมาณ อย่ามายุ่ง และ ผมก็เป็นแบบนี้ทุกที

ผมรู้สึกผิดและเศร้า

3

หลังจากกลับจากเมืองกาญจน์เพื่อไปกราบแม่ตอนวันแม่แล้ว ผมก็ทิ้งช่วงยาวจนถึงออกพรรษา ระยะทางจากเมืองกาญจน์ถึงกรุงเทพฯห่างกันสองชั่วโมง บางทีเรารอรถติด หรือทำเรื่องไร้สาระนานกว่านั้น

4

ผมกลับจากการเลิกงาน เดินตามทางจากปากซอยเข้าบ้าน เสียงเพลง something ของ the beatles เข้ามาในหูจากอู่ซ่อมรถ ซึ่งก่อนหน้านี้ผมมักจะได้ยินเสียงเพลงลูกทุ่งจากอู่นี้บ่อยกว่า ผมกดโทรศัพท์  “วันนี้โทรมาหาได้นะลูกชาย” ผมคุยกับแม่ไม่กี่ประโยค และฟังพ่อบ่นเรื่องงานของพ่อนิดหน่อยก่อนจะวางสายไป ผมจำไม่ได้ว่าครั้งล่าสุดที่ผมเป็นฝ่ายกดโทรศัพท์ไปหาแม่นั้นเมื่อไรแต่คงจะนานใช้ได้ที่แม่จะพูดประโยคนี้ได้อย่างไม่ตะขิดตะขวง จำได้ว่าก่อนหน้านี้ผมโทรไปอวยพรวันเกิดแม่ผิดเดือน แม่ขำ และบอกว่า ปีที่แล้วก็ผิด เตือนก็ไม่จำ .

มันคงถึงเวลาที่ต้องทำอะไรสักหลายอย่างแล้ว !

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: